OPSTELten over vuurwerk



Tijdens het NOS journaal van gister was Ivo Opstelten te horen over de afname van incidenten rondom de jaarwisseling. Een positieve reactie bleef echter uit... Mijn grote vraag is of de Minister van Veiligheid en Justitie met deze houding diegene bereikt die het betreft?!

Voor mij heeft een minister, ofwel de gehele politiek, een voorbeeldfunctie! Dat betekent dat juist ook het positieve benoemd MOET worden! Het werkt mee aan een open ‘mindset’ rondom begripsvorming, intermenselijke relaties, incidenten, mediabeeld en ga zo maar door. Wat er wordt vergeten is dat mensen ook graag horen dat het goed is gegaan, het zogenaamde ‘compliment’. Hoe vaak wordt dit niet vergeten? Het is bekend dat tegenover een negatieve ervaring en/of opmerking vier tot zeven positieve ervaringen/opmerkingen dienen te staan. Dus positief loopt vaak al automatisch achter op negatief... En daar waar goed voorbeeld goed volgen betekent, lijkt mij dit optreden van minister Opstelten een valse start van 2013.

Maar niet getreurd, Ivo, het komt helemaal goed, ik heb er vertrouwen in! Zoals je misschien weet speel ik in een bandje en daar is het een soort van ‘ongeschreven regel’ dat wanneer je het niet eens bent met een akkoordenschema, solo, drumriff of welke baslijn dan ook, dat je uitlegt wat maakt dat het je niet kan bekoren. Dit is stap 1. En ow, dat gebeurt eigenlijk altijd wel met wederzijds respect! Iets is namelijk niet voor niets verzonnen en je bent een band met elkaar aangegaan. Dus Ivo, misschien is het slim om eerst uit te leggen wat u nu precies inhoudelijk stoort, mist en graag anders had willen zien tijdens de jaarwisseling. Uw eerste pluspunten heeft u dan al te pakken! En natuurlijk is iedereen het met u eens, “ieder incident is er één te veel!”

Wanneer is uitgelegd dat een schema, solo, drumriff of baslijn niet of minder goed aansluit op dat wat verzonnen is, ligt het in het verlengde dat er met een alternatief gekomen wordt. Let op Ivo, hier kunnen dus heel veel pluspunten verdiend worden! Een nummer is doorgaans niet in één enkele sessie of repetitie geschreven. Het is een creatief proces waarbij meerdere bandleden van invloed zijn, best complex soms. Ik begrijp dus heel goed dat wanneer je een land bestuurt, je te maken hebt met heel veel mensen, wetten, protocollen en dat dit dus best een ingewikkeld geheel is! Ja, ieder incident is er één te veel, en toch, van 110 naar 74 is een vooruitgang, niet? En dat er misschien andere variabelen als het weer, drugs, alcohol, peer druk kunnen meespelen, laten we hier even buiten beschouwing, dat komt later. Waar ik heen wil is: het alternatief! Wat gaat het alternatief worden, Ivo? Meer straf? Harder optreden? Meer ME op straat? Een vuurwerkverbod? Geen alcohol en drugs onder de…21?

De grote vraag is dat de ‘toon’ moet zijn!? Het klinkt mij allemaal wat vals in mijn oren! Ik kan ook wel uitleggen waarom: het opvoeden van mensen is complexer dan het afschrikken door te straffen, bij regels zijn er altijd mensen die de grens opzoeken en erover gaan, en daarnaast, het is mij niet precies duidelijk wat deze mensen precies drijft om agressie tegen hulpverleners te gebruiken. Ik zou me minder laten leiden door de cijfers en op zoek gaan naar de werkelijke reden van minstens de helft van de 74 incidenten. Vervolgens kunt u verder bouwen aan constructief beleid. Dus Den Haag uit, het land in en de ‘daders’ interviewen! Geef hen een stem, dan kunt u direct uw beleid toetsen in de praktijk.

Het lijkt mij een mooie uitdaging, en u? Laten we er een opdrachtje aan koppelen: over twee weken een OPSTEL van TENminste 40 pagina’s met een duidelijke stelling, uw hypotheses, de interviews met argumenten, analyses belicht vanuit verschillende bronnen, variabelen, oorzaken en theorieën én vooral de OPLOSSINGEN! Tip: denk ook eens aan herstelrecht, misschien een leuke om mee te nemen in uw conclusies… En na beoordeling pas de media in, dan gaat het zeker klinken!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten